معرفی نمونه های بونسای


بونسای انار بومی چین است و در بونسای تجارتی، سهم بسزایی دارد. گل های زنگ مانند صورتی و قرمز و میوه گوشتی و زیبای آن توجه بونسای داران را جلب می کند. اگر درجه حرارت در زمستان بالا باشد برگ های آن دیرتر خزان می کنند و تقریبا نیمه همیشه سبز است. اما در طبیعت جزء درختان خزان کننده به حساب می آید. زیبایی انار به خاطر شکل گل ها و میوه و تنه زیبای آن است و خزان کنندگی برگ ها در این بونسای چندان اهمیتی ندارد. تنه حالت پیچ خوردگی کامل خود را دارد که مورد نظر بونسای داران است.

محل نگهداری:
انار جزء گیاهان مناطق معتدل مایل به گرمسیری است که نور خورشید را دوست دارد. اما چنانچه در محیط بسته پرورش می یابد پشت پنجره شیشه ای می تواند نور خود را دریافت کند به شرطی که روزهای گرم تابستان با چسبانیدن کاغذ یا هر صافی دیگر نور را فیلتر کنید و گرنه قبل از اینکه برگ ها از بین بروند ریشه در خاک داغ شروع به فساد می کند. اگر مایل به همیشه سبز بودن انار هستید اجازه ندهید درجه حرارت محیط در زمستان از ۱ درجه پایین تر رود. هرگز انار را در درجات پایین تر از ۵ درجه زیر صفر قرار ندهید.

نورکافی یکی از خواسته های آن است و سرمای خشک را دوست ندارد.
تعویض گلدان:
قبل از اینکه رشد گیاه در بهار شروع شود هر دو یا سه سال یک بار گلدان تعویض می گردد. گیاهان خیلی مسن را تا ۵ سال می توان به تأخیر انداخت. مخلوط ۵۰ درصد سنگریزه به اندازه شکری تا نخودی و ۵۰ درصد ماده آلی یا مخلوط آکاداما و ۳۰ درصد سنگریزه خاک گلدان را تشکیل می دهد. سنگریزه به خاطر بهتر شدن وضع زهکش است. گلدان بزرگتر برای این گیاه بهتر است.
هرس:

هرس در انار خیلی شدیدتر از بقیه بونسای ها است. شاخه های ناخواسته زیاده از حد هستند که پس از سقوط گل ها باید هرس شوند. پس از این به شاخه ها اجازه داده می شود تا رشد کنند و جوانه گل سال آینده در بغل برگ ها مشاهده گردد. در این مرحله است که با اطمینان می توان بقیه شاخه ها را تا باقی ماندن ۳-۲ برگ هرس کرد. سربرداری: پس از هرس شاخه های اضافی هر شاخه تا ۳ برگ سر برداری می شود. این سربرداری جوانه های تولید گل را تحریک خواهد کرد.

آبیاری:

انار تشنگی را بر باتلاقی شدن و آب اضافی و بد بودن وضع زهکش ها ترجیح می دهد. آبیاری را به هر حال به طور مرتب انجام دهید. پس از تشکیل میوه آبیاری را بیشتر کنید. زیرا آب مصرفی گیاه زیاد است. پس از سقوط برگ ها در زمستان آبیاری را کاهش دهید.
تغذیه:
تا آغاز دوره گلدهی تغذیه را ادامه دهید سپس قطع کنید. پس از سقوط گل ها و تشکیل میوه از دوبار تغذیه با  مواد غذایی با ازت کم شروع کنید. چنانچه در زمستان برگ ها هنوز ریزش نکرده باشند با مواد غذایی آلی با عناصری که دیرتر آزاد می شوند گیاه را تغذیه کنید. اگر بونسای شما گل نمی دهد با مواد کم ازت در طول تابستان و زمستان تغذیه کنید. ظرف یک سال این نقص برطرف خواهد شد.

هشدار:!!
شاخه ها در انار حتی در جوانی شکننده هستند. هنگامی که سیم کشی می کنید کاملا مواظب خم کردن شاخه ها باشید. هرگز به فوریت و با زاویه زیاد شاخه را خم نکنید زیرا ممکن است به مرگ شاخه منتهی_
اکثر مردم با نام آن آشنا هستند

بونسای فیکوس

 گیاهانی از این جنس به عنوان گیاه خانگی در سراسر جهان در خانه ها یافت می گردد. البته نوعی که در اینجا مورد نظر است به گونه بونسای  فیکوس جنگلی شباهت بیشتری دارد تا فیکوس خانگی . این گیاه در چین، ژاپن و کره یکی از بهترین بونسایی ها را تشکیل می دهد.یکی از مهم ترین مشخصات این جنس تولید ریشه های هوایی است که از تنه و شاخه های بالاتر از خاک خارج می گردد و با تماس مجدد به تنه با هم پیوند خورده و در نتیجه تنه و شاخه را ضخیم تر و شیاردار جلوه می دهد. نمونه بارز آن انجیر معابد است که در جزیره کیش یکی از زیباترین درختان آن است که ریشه های خود را مانند ستون از تنه و شاخه های بالا به زمین می فرستند و باعث استواری بهتر و جذب مواد غذایی بیشتر برای درخت می گردند. در صورتی که مایل به بونسایی این درخت هستید هرچه سن گیاه در گلدان گلفروشی بیشتر باشد بهتر است سعی کنید گیاه ۵-۴ ساله تهیه کنید. بدیهی است فاصله شاخه های گیاه ۵-۴ ساله با سطح خاک گلدان فاصله زیادی دارد و باید همگی آنها قطع و فقط چند شاخه نزدیک به سطح خاک باقی گذاشته شود و جوانه های حاصله از این شاخه ها بونسایی جدید شما را تشکیل می دهد.
محل نگهداری:
از احتیاجات زیستی این گیاه در طبیعت نور کامل خورشید، رطوبت کافی و خاک غنی است

. نور کامل لزوما به معنی نور مستقیم نیست و بهتر است در سایه/ نیم سایه درختان دیگر در محیط آزاد قرار داده شود. انتقال گیاه از اتاقی به اتاق دیگر و ایجاد شرایط مختلف خصوصا خشکی زرد شدن و سقوط برگ های پیرتر در پی دارد. | البته از مزایای این عمل یافتن بهترین محل برای این گیاه است که در صورت پی بردن به آن را برای همیشه در آنجا نگهداری کنید و هر یکی دو هفته یک بار ۹۰ درجه بچرخانید تا نور در همه جهات به آن بتابد.
تعویض گلدان:

هر دو یا سه سال یک بار در زمستان یا هر فصل دیگر از سال اما با احتیاط می توان گلدان را تعویض نمود اما هرگز فورآ آن را آبیاری نکنید چون ممکن است به ریزش همه برگ ها منجر گردد. به ریشه کمی اجازه آب یابی و توسعه بدهید. گرم نگه داشتن آن برای توسعه هر چه بیشتر ریشه نیز پس از تعویض توصیه شده است.
هرس:

بهترین زمان هرس در زمستان و هنگامی است که حرکت و جریان شیره گیاهی به حداقل رسیده است. پس از قطع شیره گیاهی سفید رنگ از محل زخم خارج می گردد و جای نگرانی نیست . فیکوس به هرس جواب مثبت می دهد و جوانه های زیادتری شروع به رشد می کنند. سربرداری: همه برگ های شاخه ها را به جز یک جفت برگ قطع کنید. آبیاری: در تمام فصل های سال خاک باید مرطوب باشد. خصوصا در فصل بهار و تابستان، در روزهای خیلی گرم تابستان و کم عمق بودن گلدان شاید دوبار در روز آبیاری لازم داشته باشد. تغذیه با مواد غذایی متعادل استاندارد در طول فصل های رشد و مواد غذایی ضعیف تر در زمستان تغذیه کنید.
هشدار:!!
قطر شاخه ها بر اثر آبیاری و تغذیه صحیح روز به روز افزایش پیدا می کند به طوری که به صورت تاول در سطح شاخه خود نمایی می نماید. پس از سیم کشی دائما از سیم ها و شاخه ها بازدید کنید تا از فرو نرفتن سیم ها در بافت گیاهی مطمئن گردید.

بونسای زیتون


یکی از مهم ترین گیاهان بونسای تجارتی اروپا است. سالیانه هزاران اصل آن در ایتالیا و اسپانیا تکثیر می یابد. به گونه ای که فروشگاه گل  همراه با هدیه کریسمس قلمه ریشه دار از زیتون را به مشتریان خود می دهند. یکی از گیاهانی است که درختان مسن آن در پارک ها و خیابان ها در گلدان های بزرگ در معرض نمایش است. قابلیت حمل آن زیاد و در هر اندازه و سن و قیمت می توان تهیه و یا در بازار بونسای مشاهدهکرد.
اگر چه رشد آن کند است اما شاخه های تولیدی آن در بهار و اواخر زمستان به سرعت رشد می کنند. از عادات رشد آن این است که در هوای گرم و خشک تابستان رشد آن تقریبا متوقف می گردد. شاخه های سفید رنگ در همه جهات رشد می کنند و قابلیت هدایت و سیم کشی به هر جهت را دارند اما باید مواظب بود شاخه هایی برای تربیت انتخاب نمود که ترد و شکننده نباشند.
محل نگهداری:


گیاه کاملا مقاوم به خشکی است و در صورت تأخیر در آبیاری جای هیچ گونه نگرانی نیست. در مواقع خشکی مواد رزینی سفید رنگ از برگ های خود ترشح می کند که در حقیقت برای کاهش در تعریق و از دست دادن آب از طریق روزنه ها است. پس از آبیاری مقدار زیادی آب در بافت برگ ها و تنه خود ذخیره می نماید که مقاومت در برابر خشکی مدیون همین علت است.
نور خورشید را بر سایه ترجیح می دهد و نوع وحشی در برابر درجه حرارت پایین و برف نیمه مقاوم است. اما درختان کاشته شده به عنوان بونسای باید در برابر سرمای کشنده محافظت گردند و آنها را در معرض درجات حرارت زیر ۵ درجه سانتی گراد قرار نداد.
تعویض گلدان:

اگر چه می تواند ده ها سال در یک گلدان و بدون تعویض زندگی کند اما برای حفظ فاکتورهای رشد بهتر است هر سه سال یک بار عمل تعویض انجام شود. خاک مورد استفاده در تعویض ۳۰ درصد خاک آلی و ۷۰ درصد سنگریزه شکری تا نخودی است.
هرس:

در اوایل بهار و پاییز بهترین زمان هرس است. اگر شاخه خیلی ضخیم بود از اره های دندانه ریز برای قطع شاخه های چوبی استفاده کنید. توجه: با انجام هرس و قطع شاخه فورا از محل زخم جوانه و شاخه تولید نمی گردد و تا خشک شدن پاشنه زائده به جا مانده شاخه مادری) و شاید تا مدت ها بعد از آن هر جوانه ای که از زیر پوست حرکت می کند در همان محل رشد متوقف گردد. و پس از حرکت جوانه از بغل شاخه هرس نهایی انجام شود.
سر برداری :
سرشاخه ها کمی چوبی شده هستند و تقریبا قطع آنها با ناخن امکان ندارد برای این منظور از قیچی های کوچک استفاده کنید و شاخه ها را به گونه ای سر برداری کنید که ۳-۲ برگ باقی بمانند.
آبیاری:
آبیاری در هر مرتبه باید زیاد باشد اما تعداد دفعات کم و خیلی کم! و در زمستان باز هم خیلی
کمتر! در روزهای داغ تابستان آب فشانی را فراموش نکنید.
تغذیه:
تغذیه بهاره و تابستانه با مواد نه ضعیف و نه قوی و در پاییز با مواد عاری از ازت و در زمستان به طور کلی متوقف می گردد. هشدار:!! شاخه های زیتون علامت صلح هستند و شاید به همین خاطر شکننده باشند. تقریبا می توان گفت که قدرت خم شدن و تربیت با سیم ندارند و با خم کردن آنها در اکثر موارد رو به خشکی می روند. برای داشتن شاخه در جهت معین هیچ جای نگرانی نیست. این گیاه در جهات مختلف شاخه های متفاوت دارد و از هر کدام که خواستید می توانید بدون سیم و زحمت انتخاب کنید.